شمارهٔ ۱۷۲

هوش مصنوعی: خنجر تو به قدری تیز و آسیب‌زننده است که مرا به جایی می‌برد که به شدت مجنون و دیوانه می‌شوم.

هوش مصنوعی: در روزی که تو به شکار می‌روی، تیرت خبر خوشی می‌آورد و صید را به دام می‌اندازد.

هوش مصنوعی: این جنون که من در آن غوطه‌ورم، باعث می‌شود که از محفل او بیرون بروم، حتی اگر با صد شور و احساسات قوی باشد.

هوش مصنوعی: از حسادت، خون دلم به جوش می‌آید و مانند لاله‌ای سرخ، بر لبانم جاری می‌شود.

هوش مصنوعی: من در مستی و شادی‌ام غرق شده‌ام و تا زمانی که از حال و روز خود بی‌خبرم، از مهمانی تو لذت می‌برم و نمی‌دانم که سرنوشتم چگونه تحت تأثیر این می‌نوشی قرار می‌گیرد.

هوش مصنوعی: به دستور کسی که مرا عذاب می‌دهد، مژگان او مرا مجروح کرده و خونم را می‌ریزد.

هوش مصنوعی: هرگاه که دلم از ناامیدی پر می‌شود، با جاذبه و فریبی که از سمت تو می‌بینم، مرا به سوی خود می‌کشانی.