شمارهٔ ۲۴۶ - ای برادر نکو نگر به وجود

هوش مصنوعی: اگر انسان بخواهد تنها در علم و دانش خود را نمایان کند، در واقع به خود ظلم کرده است.

هوش مصنوعی: بدن را به زحمت انداختن و دل را به آرزوها مشغول کردن، به جای اینکه به فکر غم و اندوه باشیم.

هوش مصنوعی: خاموش بودن عقل و تسلیم شدن به خشم، گناهان و عواقب ناپسند را به همراه دارد.

هوش مصنوعی: دوستان و کسانی که در پایین‌تر از خود می‌دانید را با دلجویی و محبت به خود جذب کنید و از متهم کردن آن‌ها پرهیز کنید.

هوش مصنوعی: وقتی که با صداقت و درستکاری در تلاش برآیی، نباید خود را در انجام کارها ناتوان یا ضعیف حس کنی.

هوش مصنوعی: دل و جان را با نغمه‌ها و لحن‌های مختلف سیراب و تغذیه می‌کنند.

هوش مصنوعی: افراد ناآگاه به طور مداوم در پی مخلوط کردن مسائل حلال و حرام هستند، بدون اینکه به تفاوت‌ها و ارزش‌های واقعی آن‌ها توجه کنند.

هوش مصنوعی: به یاد نیاوردن از پرسش و شمارش، خانه‌ای را پر از طلا و نقره کردن.

هوش مصنوعی: این مرد هر روز از آتش جهنم لقمه لقمه غذا می‌خورد و شکم خود را پر می‌کند.

هوش مصنوعی: عمر انسان ناپایدار و بی‌ثبات است، مانند کسانی که در عبادت و پرستش مجسمه‌ها و بت‌ها در تلاشند.

هوش مصنوعی: ای برادر، خوب بنگر که وجود و هستی را بساز و از فکر به عدم و نیستی دوری کن.

هوش مصنوعی: بدن و روح در درگیری و تضاد هستند و بر این اساس، عقل باید در میان این دو قضاوت کند.

هوش مصنوعی: اگر کسی نتواند در برابر ناپسندها آرامش خود را حفظ کند و فقط به بی‌اهمیتی دیگران توجه کند، در واقع به چیزی جز گفتار مردم توجه نمی‌کند و به حال خود غمگین است.

هوش مصنوعی: به هیچ‌کس امید نداشته باش که خوب بودن و بخشیدن ویژگی معمولی انسان‌ها نیست.

هوش مصنوعی: با توجه به میزان روزی که داری، نمی‌توانی چیز دیگری را به آن اضافه کنی.

هوش مصنوعی: اگر با عقل و تفکر نگاه کنی، متوجه می‌شوی که تکیه بر قدرت نظامی و سلاح‌ها یا بر نوشتن و بیان کلام، در واقع درست نیست.

هوش مصنوعی: هر کاری که کنی و نتوانی راه حلی برای این مشکل پیدا کنی، به هیچ جا نخواهی رسید.

هوش مصنوعی: مسعود سعد می‌گوید که دل او از کارهای ناامیدکننده و تلخ دنیا به حالت افسردگی درآمده و بی‌خود شده است.

هوش مصنوعی: غصه را به دل خود راه نده، چون دنیا تابعی از افزایش و کاهش است.

هوش مصنوعی: هر چه در خصوص آگاهی داری، بیان کن؛ زیرا ممکن است در زمان نیاز، زبانت قاصر باشد و نتوانی چیزی بگویی.