خانه معرفی پرسش‌های متداول حریم خصوصی بیت تصادفی تازه‌های گنجور تماس

رباعیات

مجذوب تبریزی » دیوان اشعار » رباعیات

شمارهٔ ۱ : عالم تن و روح لا اله الا هوست

شمارهٔ ۲ : مجذوب دگر مجوش از راز محیط

شمارهٔ ۳ : از مرتبه نبی شرف دارد حسن

شمارهٔ ۴ : دست تو چه‌ها که با در خیبر کرد

شمارهٔ ۵ : بر خاک نظر کرد که زر می‌سازم

شمارهٔ ۶ : تا واهمه را ز دل نکردیم به در

شمارهٔ ۷ : زنهار که رخ نتابی از درویشان

شمارهٔ ۸ : تو غافل از آنی که تو را آنی هست

شمارهٔ ۹ : دین آر به دست از پی دینار مرو

شمارهٔ ۱۰ : مجذوب شناخت کار هر بیهده نیست

شمارهٔ ۱۱ : زآن می نخورد زاهد پاکیزه‌خصال

شمارهٔ ۱۲ : درگاه تو یا علی شهان را کافی‌ست

شمارهٔ ۱۳ : روزی دو سه دست و پا گشایند تو را

شمارهٔ ۱۴ : روزی که ز بیم جمله را دل خون است

شمارهٔ ۱۵ : از آهن و نقره و طلا بی‌کم و کاست

شمارهٔ ۱۶ : گاه از نفس سینه سوزان پیداست

شمارهٔ ۱۷ : مجذوب قناعتی که یزدان به تو داد

شمارهٔ ۱۸ : آنم که نهفته های و هویی دارم

شمارهٔ ۱۹ : امروز که ویرانه این عالم خرد

شمارهٔ ۲۰ : تا دیده‌ام از غم تو گریان نشود

شمارهٔ ۲۱ : مقصود فلک طوف زمین تو بود

شمارهٔ ۲۲ : مجذوب ز فکر بیش دلم سوخته‌ایم

شمارهٔ ۲۳ : آن گل مگر از پرده برون می‌آید

شمارهٔ ۲۴ : چون بی‌‌تو نگاهم به سیاهی پوید

شمارهٔ ۲۵ : مجذوب به عشق و عشق نازد به جنون

شمارهٔ ۲۶ : ای کعبه‌روی که گرم راهی چون پیک

شمارهٔ ۲۷ : مجذوب غنیمت است دریات دمی

شمارهٔ ۲۸ : دنیا که تو را به مکر بی‌تاب نمود

شمارهٔ ۲۹ : خواهی که همیشه باشدت نعمت و ناز

شمارهٔ ۳۰ : در کوچکیش بدیدم از دست شدم

شمارهٔ ۳۱ : دنیا نه همین ز طفل بیمار پر است

شمارهٔ ۳۲ : کنجی بنشین و گریه تنها می‌کن

شمارهٔ ۳۳ : دائم نبود رنگ تو سرخ از می تو

شمارهٔ ۳۴ : تا چند دلت بی‌خبر از مرگ بود

شمارهٔ ۳۵ : روزی که رسی به پرسش این دل‌ریش

شمارهٔ ۳۶ : دنیا گر باغ و گر قفس بود گذشت

شمارهٔ ۳۷ : در وقت زیارت نبی این دو ادا

شمارهٔ ۳۸ : از من نه هزار پند یک پند شنو

شمارهٔ ۳۹ : از شاخ هنربری توانی خوردن

شمارهٔ ۴۰ : دنیا که تو را دو روزه دارد دل‌خوش

شمارهٔ ۴۱ : زن خنده به فکر ارشمندیس و مترس‌

شمارهٔ ۴۲ : ای آن که عقول عاقلت می‌خوانند

شمارهٔ ۴۳ : اسلم می‌خور که شق اسلم این است

شمارهٔ ۴۴ : در جیب دلم چاک و رفو بر سر هم

شمارهٔ ۴۵ : روزی که ز دهر بر غرامت نروم

شمارهٔ ۴۶ : دنیا مطلب که عور می‌باید رفت

شمارهٔ ۴۷ : بر خاک فتاده سرو از رفتارت

شمارهٔ ۴۸ : تا شد ز نگاه تو جهانی از جا

شمارهٔ ۴۹ : آن قوم که بر ستم دلیرند همه

شمارهٔ ۵۰ : مجذوب تنگ بساط می‌باید بود

شمارهٔ ۵۱ : از خون جگر شراب خواهیم گرفت

شمارهٔ ۵۲ : می‌گفت به سرو در چمن فاخته‌ای

شمارهٔ ۵۳ : ای قبله اقلیم ولایت کویت

شمارهٔ ۵۴ : تا نور خدا نقاب کرد از رخ دور

شمارهٔ ۵۵ : ای قبله عاشقان جفا کمتر کن

شمارهٔ ۵۶ : چشمم که سرشک لاله‌گون می‌آرد

شمارهٔ ۵۷ : ای آن که ز الحاد شدی هرزه درا

شمارهٔ ۵۸ : نوری که به چشم موسی از طور نمود

شمارهٔ ۵۹ : در وادی غم جنون پر شورم سوخت

شمارهٔ ۶۰ : جانا به شماره‌ای که من دانم و تو

شمارهٔ ۶۱ : مجذوب از این جهان فانی بگریز

شمارهٔ ۶۲ : ای دل هر کس که بود از این سلسله رفت

شمارهٔ ۶۳ : چون گردش سال به که تعجیل کنیم

شمارهٔ ۶۴ : آن می که به زور خویشتن می‌نازد

شمارهٔ ۶۵ : مجذوب که خاطر مکدر دارد

شمارهٔ ۶۶ : مجذوب اگر با تو کسی جنگ کند

شمارهٔ ۶۷ : آن خواجه کی دی شیشه می داشت به دست

شمارهٔ ۶۸ : بلبل چو تو راز دوری گل الم است

شمارهٔ ۶۹ : مجذوب تو را به سایه هم‌دوشی به

شمارهٔ ۷۰ : مجذوب تو اندیشه هستی نکند

شمارهٔ ۷۱ : مجذوب تو را بی‌سر و پا نتوان گفت

شمارهٔ ۷۲ : بی‌دوستیت به خضر تنگ است حیات

شمارهٔ ۷۳ : انسان که ز بیش و کم الم دارد او

شمارهٔ ۷۴ : ساقی از می به جام مستان کردن

شمارهٔ ۷۵ : جانا دل دوستان شکستن تا کی‌

شمارهٔ ۷۶ : نور تو زدوده زنگ از صفحه دل

شمارهٔ ۷۷ : خواهی که چو آفتاب مشهور شوی

شمارهٔ ۷۸ : دنیا گیرم که بی‌گزند است به هیچ

شمارهٔ ۷۹ : ای دل به جهان چه بسته‌ای دل به امید

شمارهٔ ۸۰ : قرآن که بود به راه دین رهبر ما