شمارهٔ ۱۴۸

هوش مصنوعی: هر چند که من در زندگی به اندازه خاک بی‌ارزش هستم، اما تو نیز مرا در آغوش بگیر؛ با وجود اینکه خود را خاکسار و حقیر می‌دانم، باز هم من خاک تو هستم.

هوش مصنوعی: در دل غم‌هایم، شاید با اشکی که می‌ریزم، به‌لطفی نزدیک به من بیایی و مرا در آغوش بگیری.