شمارهٔ ۹۰

هوش مصنوعی: عقل کلی که به تمام جزئیات آگاهی دارد، وقتی به عمق درک تو می‌نگرد، مسیرش را گم می‌کند، زیرا اگر مردم به تو راهنمایی کنند، ممکن است تو را از فهم واقعی بازدارند.

هوش مصنوعی: هیچ کس جز با لطف و رحمت خداوند نمی‌تواند کمکی دریافت کند، حتی اگر خدا بر امت پیامبر خود مهربانی کند.

هوش مصنوعی: از ابتدا خداوند آدم را بخشید و سپس او را آفرید. رحمت خداوند بر مردم عمومی است و همیشه مقدم بر سایر امور است.

هوش مصنوعی: به نظر می‌رسد که چهره‌اش مانند گلی باز شده در باغ است و بلبل نشان‌دهنده روح من است که به خاطر وصال با این گل، آواز می‌خواند و شاداب است.

هوش مصنوعی: نیازمندی و لطف الهی به افراد ظالم و ستمگر شامل نمی‌شود. در حقیقت، او به کسانی که از او درخواست کمک و حمایت می‌کنند، پاسخ می‌دهد و به آنها توجه می‌کند.

هوش مصنوعی: هرگز به سخن شیطانی گوش نخواهم داد و تا زمانی که دانهٔ فریبنده را نخورم، درد و غم دل باعث می‌شود که سینه‌ام از شدت ناراحتی مانند دانه‌های گندم بشکافد و پاره پاره شود.

هوش مصنوعی: بر مرکب دل خود سوار می‌شوم، که در زمان اوج‌گیری، چهار عنصر نه بلکه فلک را نیز زیر یک سم می‌کوبد.

هوش مصنوعی: ما مانند کوزه‌ای هستیم که به دست شخصی می‌چرخد و او دائماً از ما کاسه‌ای می‌سازد و از جسم‌های ما ظرفی می‌سازد.

هوش مصنوعی: هر کس که به یک اندازه محبت و خشم را ببیند، مانند کوهی است که در سختی‌ها، آرامش و سکون را تجربه می‌کند.