شمارهٔ ۲۶

هوش مصنوعی: هر بادی که از آسمان می‌وزد، مانند آفتابی است که چهره‌ی خود را نمایان می‌کند و می‌گوید که من نور آن شخصیت بزرگوار هستم.

هوش مصنوعی: ای فرزندان من، مانند نی که در آب و خاک است، ساکت و خاموش باشید و با تمام ذرات جهان به گفتگو بپردازید.

هوش مصنوعی: بلبل عاشق از گل می‌پرسد که این ناله‌ای که می‌زنی چیست؟ گل به غنچه‌ای که در حال شکفتن است می‌گوید که جواب این سؤال را خواهد داد.

هوش مصنوعی: ای گل، بلبل در دهانش چندین زبان دارد و می‌خواهد تا بتواند زیبایی تو را به شیخ و جوانان بگوید.

هوش مصنوعی: ای کاش وقتی به زیبایی چهره‌اش نزدیک می‌شدیم، مانند پروانه‌ای که به شمع نزدیک می‌شود، دل‌سپرده و مشتاق، سوزان و سوخته می‌شدیم.

هوش مصنوعی: کوهی به شدت شگفت‌زده و سرمست شد و عقلش را از دست داد، زمانی که ساقی با ساز و نوا باده را به او نوشاند.