شمارهٔ ۱۵۵

هوش مصنوعی: من از زیبایی چهره دختران ماهرو در آتش عشق سوختم، همچون شمعی که در آتش می‌سوزد و در حالی که اشک از چشمانم می‌ریزد، مثل شمع هستم.

هوش مصنوعی: تحسین بر حس و حال ما که در شب‌ها تا صبح، شمع به خاطر ما می‌گرید و خوشبختی‌مان همچون شمعی شاداب و روشن است.

هوش مصنوعی: خانه روشن می‌شود و روح من مانند ماه درخشان می‌شود، چون که شمعی از در تاریک درویشان نور می‌افشاند.

هوش مصنوعی: اگر شب زلف سیاه تو را پیدا کنم، به دنبال راهی برای وصال تو می‌گردم. اگر یک شب چهره‌ات مانند شمع، نورافشانی کند، من شبی می‌آیم که همراه با آن نور، به تو نزدیک شوم.

هوش مصنوعی: ای کوه، اکنون زمانی است که از زیبایی چهره‌ات روشن می‌شوی. چه مدت می‌خواهی از آتش فراق مانند شمع بسوزی؟