شمارهٔ ۱۰۱

هوش مصنوعی: عشق به چهره زیبا را نمی‌توان ترک کرد و نمی‌توان از لذت صحبت کردن درباره لبان شیرین و دلنشین غافل شد.

هوش مصنوعی: این زندگی باارزش که خود جان و حقیقت وجود ماست، ارزشش بیشتر از آن است که بتوانیم آن را صرف قدم‌های بی‌مورد و کم‌ارزش کنیم.

هوش مصنوعی: تا وقتی که آن مو مانند مروارید و بی‌نقص است، نمی‌توان به آن دست زد و در غم آن مو به دردسر افتاد.

هوش مصنوعی: عاشق آن معشوق فریبنده‌ای هست که با صداقت در همه حال، دیگران را نمی‌تواند بر خود نگران و دل‌نگران کند.

هوش مصنوعی: کوه‌ها مانند سنگ‌های قیمتی، درد و رنج دل را تحمل می‌کنند. این موضوع را نمی‌توان با کسانی که از غم و اندوه بی‌خبرند، در میان گذاشت.