شمارهٔ ۹۴۵

هوش مصنوعی: نسیم صبحگاهی بویی از زلف تو به عاشقان می‌آورد و این نسیم که به تن رفته است، دوباره جان تازه‌ای به آنها می‌بخشد.

هوش مصنوعی: هزاران جان هم ارزش این خوش خبری را دارد، اگر به دل‌باختگان بگویند که بویی از محبوبشان می‌آید.

هوش مصنوعی: نسیم صبحگاهی خبری از چین و شکن موهای عطرآگین تو آورد، وقتی که از دل من، که گمشده‌ام، نشانی به همراه داشت.

هوش مصنوعی: اگر تو عزیز و محبوب من نیستی، پس چرا حتی لحظه‌ای بدون تو را تحمل کنم؟ هرگز نمی‌توانم به راحتی نفس بکشیم یا از زندگی لذت ببرم.

هوش مصنوعی: دل من به خاطر محبت تو رازهایی را در گوش تو می‌گفت. از شدت شوق، اشک‌هایم به قدری زیاد شدند که در دهانم جمع شد.

هوش مصنوعی: به خاطر شوقی که به تو داشتم، هزار بار لبم را بوسیدم، چرا که نام تو بر زبانم بود.

هوش مصنوعی: به دلیل جدایی و دوری تو، دلم بسیار بی‌قرار و ناآرام است. هر تیر یا ضربه‌ای که زمان به من می‌زند، مانند خنجر به جان من می‌نشیند.

هوش مصنوعی: کسی مانند خسرو به نزدیکی و محبت تو رسید که تمام توجه خود را به تو معطوف کرده و از دنیا روی برگردانده است.