برگردان به زبان ساده
کسی که بهر تو جان باختن هوس دارد
چه غم ز شحنه و اندیشه از عسس دارد
هوش مصنوعی: کسی که برای تو حاضر است جان خود را فدا کند، دیگر نباید نگران شغل و فکر نگهبانان باشد.
سرشک من همه سیماب شد، نمی دانم
که کیمیای صبوری کدام کس دارد؟
هوش مصنوعی: اشک من به اندازهای تلخ و دردناک شده است که مانند جیوه میدرخشد. نمیدانم چه کسی توانایی و صبوری لازم برای تحمل این درد را دارد.
من غریب به راه امید خاک شدم
خوش آن کسی که بر آن پای دسترس دارد
هوش مصنوعی: من در مسیر امید خود، گم شده و به خاک تبدیل شدم. خوشا به حال کسی که به آنجا دسترسی دارد و میتواند به آن برود.
مرا پسین نفس زیستن هوس، وان مست
به خواب ناز کجا پاس این نفس دارد؟
هوش مصنوعی: من در پایان زندگی، آرزوی زندگی دارم، اما آن خوابآلود مست کجا میتواند پاسخی برای این زندگی بدهد؟
هلاک خویش همی گویم، ار چه می دانم
که انگبین چه غم از مردن مگس دارد؟
هوش مصنوعی: من به خاطر خودم در حال آسیب زدن به خودم هستم، هرچند میدانم که مرگ یک مگس برای عسل چه اهمیتی ندارد.
تو خفته می گذر، ای ماهروی مهدنشین
که بار بر شتر است و فغان جرس دارد
هوش مصنوعی: ای زیبای خوابیده در مهد، تو با آرامش عبور میکنی، در حالی که بار بر دوش شتر است و صدای زنگ شتر به گوش میرسد.
برفت جان زتن من در آن جهان و هنوز
ز بهر دیدن تو روی باز پس دارد
هوش مصنوعی: جان من از بدنم در آن دنیا پرواز کرد، اما هنوز به خاطر دیدن تو، چهرهام به سمت تو باز مانده است.
تو خود به بوسه دهی جان، ولی نیارد گفت
که باز مرده تو زندگی هوس دارد
هوش مصنوعی: تو خود با لبانت به کسی جان میدهی، اما نمیگویی که آیا مردهات همچنان آرزوی زندگی دارد یا نه.
بلاست میل تو در روزگار خسرو، از آنک
چه دوستیست که آتش به سوی خس دارد؟
هوش مصنوعی: میل تو در روزگار خسرو، به منزلهی بلایی است که بر دوستی نیکو تأثیر منفی میگذارد و همچون آتش به سوی خس میافتد. یعنی خواستهها و آرزوهای تو، اگر با موانع و مشکلاتی همراه باشد، میتواند به دوستی و روابط آسیب بزند.
