شمارهٔ ۸۰۰

هوش مصنوعی: دوست لباس زیبایی به تن کرده و به میدان دوید. هر کس که در میدان است، به مانند گلهایی که در چمنزار چیده می‌شوند، به زمین افتاد.

هوش مصنوعی: زخمی که بر دل یعقوب وارد شد، به خاطر دیدن جمال یوسفش بود. حالا که خبر آمدن یوسف به او رسیده، باید شادی و تبریک را به سرزمین کنعان ارسال کنند. غمزه و ناز محبوب، جان یوسف را زنده کرده و خبر خوشی به همراه دارد.

هوش مصنوعی: اگر امروز از زیبایی‌ها و لذت‌های زندگی بهره‌مند شوی، برای چه نیازی است که فردا در بهشت به نعمت‌های بیشتری دست یابی؟

هوش مصنوعی: کسی که به او دسترسی ندارد، به کسی دیگر پناه نمی‌برد. افراد فریبکار و فضول، در نهایت به خود آسیب می‌رسانند.

هوش مصنوعی: اگر در صف عاشقان خود را پهلوان و شجاع نشان دهید، باید بر فراق او سوگواری کنید، حتی اگر به خاطر درد و غمش جان خود را از دست بدهید.

هوش مصنوعی: پرنده‌ی عشق در بیابان، به خارهایی که در دل خاک است، روی می‌آورد و آرزوی شهدی شیرین را دارد؛ اما در عوض، آفت‌ها و مگس‌ها به سراغ او می‌آیند.

هوش مصنوعی: من در حالتی شاد و سرمست هستم و اگر نیاز به انتقال پیغامی دارید، دل حساس و آتشینم را به سمت نمکدان بفرستید.

هوش مصنوعی: این دل من به اندازه‌ای ارزشمند نیست که مورد توجه شاهین برتر قرار گیرد. در حقیقت، من مانند پاره‌ای از مردار هستم که حتی سگ دربان هم به آن بی‌اعتنایی می‌کند.

هوش مصنوعی: خسرو، که دلbroken و ناراحت است، بر دو رخسار خود نشانده که از شدت ناچاری و بی‌چاره‌گی، داستانش را به سلطان بگوید.