برگردان به زبان ساده
آنچه بر خرمن گل باد سحرگاه کند
زلف تو با شب و رخسار تو با ماه کند
هوش مصنوعی: آنچه که در صبح زود بر گل‌ها می‌وزد، زلف تو با تاریکی شب و چهره تو با ماه درخشان در ارتباط است.
از خیالت شب عاشق به درازی بگذشت
رفتن و آمدن از زلف تو کوتاه کند
هوش مصنوعی: از خیال تو، شب عاشقانه به طولانی‌ترین حالت خود گذشت و رفت و آمد بین ما، از پیچیدگی و درازی زلف تو کاسته می‌شود.
خیز و بخرام که از بهر خرامیدن تست
شانه کو بر سر خوبان جهان راه کند
هوش مصنوعی: برخیز و به راه بیفتم که برای زیبایی و ناز توست، شانه‌ای که بر سر بهترین‌ها می‌رود.
نازنینا، ز پی سایه تست از خورشید
گل که او خیمه زند، ماه که خرگاه کند
هوش مصنوعی: عزیزم، به خاطر وجود تو و سایه‌ات، من همواره در کنار تو هستم. خورشید گل، نشانه‌ی زیبایی و رونق زندگی‌ام است و ماه هم نور و ذاتی آرامش‌بخش دارد که همچون یک چادر در زندگی‌ام قرار دارد.
دیده در چاه زنخدان تو افتاد مرا
با که گویم که ازین واقعه آگاه کند؟
هوش مصنوعی: چشمانم در چاله‌ی گودی صورتت افتاده و نمی‌دانم با که صحبت کنم تا از این ماجرا باخبر شود.
ناله من که یکی بود و دو شد از زنخت
همچو آواز که مردم به سر چاه کند
هوش مصنوعی: ناله من که ابتدا یکی بود، اکنون به دو صدا تبدیل شده است؛ همانند صدایی که از کشیده شدن مردم به سمت چاه بلند می‌شود.
آتشی در دل خسرو زدی و آه نکرد
کاتشی دیگر برخیزد، اگر آه کند
هوش مصنوعی: در دل خسرو آتشی روشن کردی و او هیچ ناله‌ای نکرد، اما اگر ناله‌ای کند، آتشی دیگر برخواهد خاست.
خسروا، گر ستم از دوست رسد، باکی نیست
چاره تسلیم بود هر چه که آن شاه کند
هوش مصنوعی: اگر از طرف دوست ظلمی به من برسد، نگران نیستم؛ راه چاره تسلیم شدن در برابر اوست، هر کاری که آن شاه انجام دهد.
