شمارهٔ ۵۱۵

هوش مصنوعی: وقتی زبانم از لب‌های شیرین تو خبر پیدا کرد، تمامی قوت دلم به خاطر غم و درد از دست رفت و دل‌تنگی‌ام به خون جگر تبدیل شد.

هوش مصنوعی: بر چهره‌ی زشت من رنگی سرخ شده است به خاطر اشک‌های عقیق که از خاک درگاه تو ریزش کرده است، و اکنون چهره‌ام همچون طلا درخشیده است.

هوش مصنوعی: یک عالم و دانشمند مسلم وجود دارد که به من توجه دارد، ای جان، من از خاک پای تو به وجود آمده‌ام و به خاطر تو روشنایی چشمم را یافته‌ام.

هوش مصنوعی: هر انسانی که برای محبتی واقعی و راستین به دوستش فدا نشود، در واقع خود را در راه نادانی و دوری از حقیقت قرار داده است و به کارهایی می‌پردازد که فقط جنبه ظاهری و بی‌معنا دارد.

هوش مصنوعی: زمانی که سر زلف تو مانند دل عاشق من آشفته و بی‌قرار شد، در تمام شهر خبر دیوانگی من پیچید.

هوش مصنوعی: اگر کسی بخواهد زیبایی تو را ببیند، نباید عیب‌هایش را بگوید، چون همان‌طور که می‌دانیم لب‌های سخن‌چین شیرین‌گفتار از شیرینی صحبت‌هایش خوشبو می‌شود.