شمارهٔ ۵۱۲

هوش مصنوعی: هیچ درخت سروی به زیبایی تو پیدا نمی‌شود و هیچ گلی هم به نرمی چهره‌ات نخواهد بود.

هوش مصنوعی: چقدر زیباست که برای قد و قامت تو، دلتنگی و حسرت وجود ندارد و هیچ چیز نمی‌تواند زیبایی تو را تحت‌الشعاع قرار دهد.

هوش مصنوعی: این ظاهری که تو داری، هیچ‌کجا در چین و ختا و ختن وجود ندارد.

هوش مصنوعی: کسی که نسبت به تو نیت بدی دارد، در هر دو جهان چهره‌ای تیره خواهد داشت. در نگاه دشمن تو، جز تحقیر و کوچک شمردن تو چیزی دیده نخواهد شد.

هوش مصنوعی: در بهشت و مکان‌های خوشبختی هیچ‌کس را راه نمی‌دهند مگر این‌که نشان و علامت بردگی تو بر او باشد.

هوش مصنوعی: سلطان بی‌چاره‌ای که در بهشت زندگی می‌کند، اگر می‌خواهد به شادی و لذت‌های بهشت دست یابد، باید به چیزهایی توجه کند که در واقعیّت وجود دارند و صرفاً به آرزوهایش اکتفا نکند. اگر شرایط مساعد نباشد، درحالی‌که همه‌چیز برای خوشی مهیاست، او قادر به بهره‌مندی نخواهد بود.

هوش مصنوعی: من در هنگام رقابت، از پشت سر تو می‌خواهم بندهایی را بگیرم که به زین اسبت متصل است، ولی این بندها از یک پارچه بی‌ارزش ساخته نشده‌اند.

هوش مصنوعی: به دلیل اندیشه‌های تو، موی سر خسرو مانند نی شده و دیگر مانند رقیبت خوش بو و تازه نیست.