شمارهٔ ۴۲۲

هوش مصنوعی: در صبح زود که باد معطر از سمت گل‌ها می‌وزد، وقتی گل‌ها را در بر می‌گیرم، بوی خوشی از آن‌ها احساس می‌کنم.

هوش مصنوعی: عزیزم، من در انتظار تو هستم و آرزو دارم که کسی با زیبایی تو در کنارم باشد.

هوش مصنوعی: از صحبت‌های بی‌احساس و سرد افرادی که در سختی‌اند دوری کن، که ممکن است در همان لحظه، طوفانی بر سر کسی که مانند سرو با وقار است، بیفتد.

هوش مصنوعی: غم تو هر شب در دل من مانند مرگ خانه می‌کند و سپس من در می‌یابم که در دلخواهی شفاعت، خیانتی در میان می‌آید.

هوش مصنوعی: به همین ترتیب، مانند زید عاشقی که به خاطر عشقش احساس درد و رنج می‌کند، وقتی نام تو بر زبان می‌آید، قلبش به سختی می‌تپد و مانند زخم‌کاری می‌شود.

هوش مصنوعی: انسان‌های مؤمن و پاک را نکش، زیرا که زندگی و روحی در آن‌ها باقی مانده است. این مردمان همانند پرنده‌ای هستند که پس از مدتی دوری، به سوی آشیانه‌اش بازمی‌گردد.

هوش مصنوعی: به خاطر ادب و احترام، پادشاه را بپذیر، چه چیزی از ارزش تو کم می‌شود؟ اگر یکی از بندگانت به صورت رایگان به خدمت تو درآید، چه اشکالی دارد؟