شمارهٔ ۲۹۷

هوش مصنوعی: نگاهی به دامن ما بینداز که چگونه پر از اشک شده است؛ کجا می‌توان تیغی پیدا کرد که باعث این درد و افسردگی شده است؟

هوش مصنوعی: موی او در نظر من است و خیال او همچون دمی گلی خوشبو به سمت چشمانم می‌آید. لب جیحون را نیز به خاطر زیبایی او در دست گرفته‌ام.

هوش مصنوعی: ما هر لحظه از اندوه خود می‌نوشیم و به خاطر معشوق‌مان که لب‌هایش به خون رنگین شده، جامی از غم و درد به دست داریم.

هوش مصنوعی: در حالتی از اندوه و گریه، چشم‌هایم تصویر ابروهای تو را می‌بیند و دل من به خاطر زلف تو غمگین است، و این اندوه به شدت وجودم را در بر گرفته است.

هوش مصنوعی: برای تصوری از خاک پای تو، چشمان ما بر هر مژه‌اش دو صد راز پنهان دارند.

هوش مصنوعی: دل خسرو به خاطر عشق دوست به شدت می‌سوزد، به طوری که درونش آتش گرفته و از بیرون هم آثار آن مشخص است.