شمارهٔ ۱۸۵۷

هوش مصنوعی: بدون تو، زندگی‌ام به زحمت می‌گذرد، حالا تو کجایی؟ چون هر روز بالاتر می‌روم و دل‌تنگی‌ام بیشتر می‌شود.

هوش مصنوعی: پیش از این هرچند بدرفتاری‌های زیادی بود، اما نه به اندازه‌ای که حالا وجود دارد.

هوش مصنوعی: تو از من خواستی که با فریبی جانم را بگیری، اما جانم از دست رفت و تو همچنان به همان فریب ادامه دادی.

هوش مصنوعی: چند بار می‌گویی که حال دلت چطور است، اما بدان که دل تنگ تو به قدری است که انگار تو کاملاً از دل من دور شده‌ای.

هوش مصنوعی: امید و حال دل خسرو (شاه) را فقط او می‌داند، تو که چه می‌دانی، نه در آب و نه در خون.