شمارهٔ ۱۸۱۴

هوش مصنوعی: من دچار جنون شدم از دوست بدخلق و بی‌اعتماد، که به بیگانگان محبت می‌کند ولی با آشناها سرد است.

هوش مصنوعی: عاشقان دل می‌برند، اما من، ای معشوق، جانم را به خاطر خیانت و نیرنگت نمی‌برم.

هوش مصنوعی: موهای من که مثل جعدی نرم و پیچ در پیچ است، به هم پیچیده و گیسوانم را در هم تنیده است.

هوش مصنوعی: اگر از من بپرسند نشانه صبر چیست، پاسخ می‌دهم که چند قدمی از ناکجاآبادی به سوی وجود و امید برمی‌دارم.

هوش مصنوعی: می‌خواهم به در خانه‌ات بیایم و با دل پر از غم و اندوه، در آنجا سر و پای خود را در عشق تو بسوزانم.

هوش مصنوعی: اگرچه او به درد و رنج من توجهی ندارد، اما در نهایت بویی از آتش عشق و داغ من به او خواهد رسید.

هوش مصنوعی: ای ساقی، به دو جرعه از شراب خود غم‌های من را نریز و از من به آنهایی که زکات می‌دهند، چیزی مگوی.

هوش مصنوعی: ای چشم، امروز به خاطر درد من، تو هم مانند آب در جوی باید جاری باشی.

هوش مصنوعی: اگر درباره خسرو به نکویی صحبت می‌کنی، او را به یاد آور، اما اگر گفتار بدی درباره‌اش داری، او را فراموش کن.