شمارهٔ ۱۷۳۵

هوش مصنوعی: تو با من بدرفتاری می‌کنی و هر کجای این دنیا که باشی، همیشه در حال خشم و ناز به سر می‌بری و این وضعیت برای من که مسکین و بی‌چاره‌ام، بسیار دردناک است.

هوش مصنوعی: چکار کنم با رقیبان تو، ای عزیز؟ آنها بی انصاف هستند و تنها، و ایمان ندارند.

هوش مصنوعی: حسرت و اندوهی در دل من باقی ماندی و رفتی، ای جان من، ای محبوب من، با وجود تمام این احساسات.

هوش مصنوعی: در دنیا افرادی هستند که زندگی شادی دارند و از لذت‌های مختلف بهره می‌برند، اما من در میان آن‌ها احساس تلخی می‌کنم، حتی با وجود زیبایی و شیرینی‌هایی که اطرافم وجود دارد.

هوش مصنوعی: در شب جدایی از تو، غم و دلتنگی‌ام را با چهره‌ام نشان می‌دهم و در صبحی که ستاره پروین در آسمان است، همه چیز را به یاد تو می‌آورم.

هوش مصنوعی: تو بنده‌ای هستی که شاهان هند به خدمتت درآمده‌اند و دلداران چین نیز غلام تو شده‌اند.

هوش مصنوعی: کسی مانند تو پیدا نمی‌شود؛ ما خیلی تلاش کردیم و در جاهای مختلفی جستجو کردیم، اما کسی شبیه تو پیدا نکردیم.

هوش مصنوعی: در برابر تو، در باغ، گل‌های لاله و نسرین از شرم، آب را به زمین ریختند.

هوش مصنوعی: هر کاری که دلت می‌خواهد انجام بده، زیرا زندگی برای تو در حال گذر است و هیچ‌کس به حال مسکین هم علاقه‌ ندارد.