شمارهٔ ۱۴۷۳

هوش مصنوعی: چهره زیبایت، ای عزیز، چنان است که جان را از من می‌گیرد، همان‌طور که می‌بینم.

هوش مصنوعی: تو پرسیدی که آرزوی من چیست؟ من فقط همین را می‌خواهم که اکنون می‌بینم.

هوش مصنوعی: هر روز که تو را می‌بینم، حس مرگ به من دست می‌دهد و نمی‌توانم اینگونه ادامه دهم.

هوش مصنوعی: من نمی‌توانم رنج عشق او را تحمل کنم، بیچاره من! فقط کافی است او را ببینم تا همه چیز برایم روشن شود.

هوش مصنوعی: به هر حال، به خاطر تو دوست دارم هر گلی و یاسی که می‌بینم.

هوش مصنوعی: تو با لبخندت نشان دادی، حالا اگر ممکن است کمی از آن شیرینی را هم به من بده، چون من طعمش را حس می‌کنم.

هوش مصنوعی: آیا این همه خشم و کینه‌ای که می‌بینم، به خاطر جان خسرو است؟