شمارهٔ ۱۲۸۹

هوش مصنوعی: دل بدون عشق را نمی‌توان دل نامید و بدنی که احساس شعف نداشته باشد، جز گل نمی‌توان محسوب کرد.

هوش مصنوعی: عشق را به عقل شکایت نمی‌توان کرد، زیرا عقل قادر به درک عمق آن نیست. عشق موضوعی فراتر از فهم عقل است و نمی‌توان در مورد آن با کسی که تصمیمات منطقی می‌گیرد، صحبت کرد.

هوش مصنوعی: ای آب حیات، به خاطر زلف‌های تو، نمی‌توانم راه تاریکی‌ها را به آسانی بگویم.

هوش مصنوعی: فردا موهای تو را برمی‌دارم، اما در مورد آن شبی که به وجود آمده، چیزی نمی‌گویم.

هوش مصنوعی: دل را به عشق تو اختصاص داده‌ام، حتی جانم را هم در این عشق فانی نمی‌کنم.

هوش مصنوعی: من تا جایی که بتوانم از جانت به خوبی یاد می‌کنم و اگر بخواهم بدی از تو بگویم، این حرف‌ها از دل نمی‌آید.

هوش مصنوعی: در عشق تو می‌سوزم و اگر راز فراق من کسی را به قتل برساند، هرگز نخواهم گفت.

هوش مصنوعی: به خسرو می‌گویم که این غم که در دل دارم، اسیر است و اگر خودم او را ببینم، هیچ نمی‌گویم چون او فردی عاقل است.