شمارهٔ ۱۲۴۳

هوش مصنوعی: من نمی‌دانم که آیا تو در برابر من هستی یا اینکه خود ماه و ستاره‌ی پروین. امشب که شب قدر است، من نمی‌دانم ارزش و موقعیت این شب برای من چیست.

هوش مصنوعی: در باغ وقتی به زیبایی‌ها نگاه می‌کنم، فقط چهره تو را می‌بینم و برایم گل و نسرین معنا ندارد. من به عشق تو دل باخته‌ام و دیگر هیچ زیبایی را نمی‌خواهم.

هوش مصنوعی: من آن‌قدر از یاد تو لذت می‌برم که دیگر نه از تلخی‌هایم خوشت می‌آید و نه از شیرینی جانم خبری دارم.

هوش مصنوعی: به خرد گفتم که در عشق تاثیری بگذار، ولی او پاسخ داد که من غریبم و نمی‌دانم که در این دیار چه باید کرد و من هم فردی بی‌خبر و فقیر هستم.

هوش مصنوعی: یار به کنارم آمده و من در حال مرگ هستم، نمی‌دانم تو چه کسی هستی و در این لحظه چه چیزی در زبانم است.

هوش مصنوعی: تو از من می‌پرسی که خسرو تو چه کسی است؟ من صدای او را شنیده‌ام، اما از حسرت نمی‌توانم به این سؤال پاسخ دهم.