شمارهٔ ۱۱۲۴

دل من را از برده‌ای و را این حال هنوز در جان و وجودم حضور داری/به من رنج زیادی دادی اما با این حال درمان همان دردها و آرامش من هستی

تو سینه‌ام را شکافتی و دلم را آزردی/با این حال هنوز هم در این دل شکسته دارای جایگاهی

تو با تیغ دشمنی و کینه یرزمین دل من را ویران کردی/اما با اینکه دل من ویرانه شده هنوز در همین ویرانه پادشاهی می‌کنی

تو ارزش و بهای خود را دو جهان قرار داده‌ای/قیمتت را بالا ببر که هنوز هم ارزان گفته‌ای (ارزش تو بیش از دو جهان است)

خون هیچکس دامن‌گیر تو نمی‌شود/با اینکه از ریختن خون پشیمان نیستی

مثل کافران سال‌ها به من بدی کردی و من را بازخواست کردی/در جهت لطف و مهربانی همچنان نامسلمان هستی

ما از شدت گریه مانند نمکِ در آب از بین رفتیم/اما تو هنوز خندان و بی‌دغدغه‌ای

روح و جانم از قید جسم رها شد/اما دل وقت هنوز در بند و اسارت گیسوی توست

پیری و عشق به زیبایی‌های جوانی و نگاه به معشوق خوشایند نیست/ای خسرو تا کی می‌خواهی در این دل‌مشغولی بمانی؟