شمارهٔ ۱۱۲۱

هوش مصنوعی: مستم مانند کسی است که جرعه‌ای از شراب نوشیده است، پس بر من باده‌ای بریز تا درد و رنج خود را بر این رسوایی که برای مردان و زنان ایجاد شده، بزنم.

هوش مصنوعی: چشم تو پر از شراب مستی است، اگر زیر پای تو کم بیفتم، بی‌تردید خون من در برابر آن جنگجوی قوی، بر زمین ریخته خواهد شد.

هوش مصنوعی: غمزه و چشمک آن معشوق برای من مثل دشمنی است که زندگی من را تحت تأثیر قرار داده است. تا زمانی که او خوشحال و راضی نشود، من باید تمام درد و غم‌هایم را پیش او ریزم و آن‌ها را با او در میان بگذارم.

هوش مصنوعی: دل از غم تو به شدت زخمی شده است، همچون روزنی که می‌خواهد جان بدهد. وقتی به این روزنه می‌نگرم، آرزو دارم لبی از جام خود بر آن بریزم.

هوش مصنوعی: اگر بخواهم لباس رنگارنگی بپوشم، باید آن را بر سر سبو بگذارم و نیمه دیگر آن را بر این دستار و پیراهن بریزم.

هوش مصنوعی: من در حال مستی به راه می‌رفتم که ناگهان سبویم بر سرم افتاد و شکست. حالا با کمال افسوس می‌گویم که نگران نباش، تار آن سبو را نشکن و بگذار خون من بر خودم بریزد.

هوش مصنوعی: شادی و لذت عاشقان از عشق تو برای دل تاریک خسرو روشن و واضح است، پس باده‌ی روشنی را بر دل او بریز.