شمارهٔ ۲۹

کمال خجندی » مقطعات » شمارهٔ ۲۹

پنج بیت قطعه ات کز گنج آمد فزون

من چه گویم چون نظامی را جوابش حد نبود

تو سخن کردی روانه نزد من من بنده آن

گرچه فکر نیک بود آن از تو این هم بد نبود

در جواب شعر چون آب روانت بیت ما

خانه زین بود و ما را زین روانتر خود نبود

شمارهٔ ۲۸: به مجمعی که دف از قول خویش میزند لاف شمارهٔ ۳۰: ترک دنیای دون بگیر کمال

اطلاعات

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

قالب شعری:قطعه

منبع اولیه: سید جابر موسوی

تعداد ابیات: 3

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

پنج بیت قطعه ات کز گنج آمد فزون

من چه گویم چون نظامی را جوابش حد نبود

هوش مصنوعی: پنج بیتی که از ثروت و دارایی‌ها به تو رسیده، بسیار بیشتر از آن چیزی است که به آن فکر می‌کردم. حالا من چه چیزی می‌توانم بگویم وقتی که پاسخ به نظامی حد و مرزی ندارد؟

تو سخن کردی روانه نزد من من بنده آن

گرچه فکر نیک بود آن از تو این هم بد نبود

هوش مصنوعی: تو با من سخن گفتی و من به آن راحتی گوش دادم. من از آن حرف‌ها پیروی کردم، هرچند که نیکو به نظر می‌رسید. اما این صحبت خوب هم از جانب تو بود.

در جواب شعر چون آب روانت بیت ما

خانه زین بود و ما را زین روانتر خود نبود

هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که شعر تو به مانند آبی روان و جاری است و ما هم از آن بیشتر در این جریان نیستیم. به عبارتی، ما در این جریان شعری که تو ایجاد کرده‌ای، تنها بخشی از آن به حساب می‌آییم و خارج از آن به نظر نمی‌رسیم.