شمارهٔ ۷۹۴

هوش مصنوعی: من به خاطر عطر او به شدت شگفت‌زده و دیوانه‌ام، گاهی به مسجد می‌روم و گاهی هم به میخانه.

هوش مصنوعی: غمه‌ای که از یک نگاه جذاب به وجود آمده، جان مرا گرفته است و این نگاه از گل نرگس، با حالتی شیطنت‌آمیز نشأت می‌گیرد.

هوش مصنوعی: من به جان و جهانی که در آن هستم، آشنایی دارم، اما در عین حال از هر دو، هم از جان و هم از جهان، بیگانه و دور به نظر می‌آیم.

هوش مصنوعی: نمی‌خواهم هیچ‌گاه از حرف‌های دیوانه‌ام سخن بگویی، مگر اینکه خودم دیوانه‌ام.

هوش مصنوعی: وقتی که فهمیدم کجا باید بایستم، دیگر جایی در خانه‌ام برای قرار گرفتن نیست.

هوش مصنوعی: غم تو باعث ویرانی من شد و حالا دل من که باید آباد باشد، تخریب شده است.

هوش مصنوعی: از درد و رنج ما سر خود را بلند نکن، زیرا شمع به کمال خودش در سوز و گداز است و من نمی‌دانم چه می‌گویم، چون دیوانه‌ام.