شمارهٔ ۷۵۶

هوش مصنوعی: مدت زیادی است که از سرزمین تو دور مانده‌ایم و از شوق نام‌های تو حتی یک خط هم نخوانده‌ایم.

هوش مصنوعی: ما به خاطر عشق و ارادت خود، دامن تو را در دست گرفته‌ایم و از هر چیزی که غیر از تو باشد، دوری کرده‌ایم.

هوش مصنوعی: در شگفتم که چرا به حالتی تاریک و بی‌حالی رسیده‌ام که هیچ نشانی از زندگی در من نیست، و در عذابم که چرا با این شرایط همچنان زنده‌ام.

هوش مصنوعی: به خاطر گرد و غبار پای اسب تو، هر لحظه اشک‌های گلگون را با سرعت به دنبال تو جاری کرده‌ایم.

هوش مصنوعی: از وجود خود و مسائل تو متنفرم، ما به سادگی در درونمان گیر کرده‌ایم.