شمارهٔ ۶۱

هوش مصنوعی: نگاه کن به لعل درخشان که غیرت یاقوت ناب را دارد، و گل لاله‌ای که سیراب شده را ببین که شبیه به پسته و سنبل است و پوششی دارد.

هوش مصنوعی: برای اینکه از زیبایی‌های زلف او دلیل و برهانی قانع‌کننده به دست آید، بوسه‌ی آفتاب بر ورق زرین قصه‌ها جاری شد.

هوش مصنوعی: ای گل خوشبو، تو نماد زیبایی باغی. موهای زیبا و مشکی تو مانند ریسمانی از مشک خالص است.

هوش مصنوعی: از عرق پیشانیت دانه‌ای مانند قطره‌ی شبنم روی گل نسرین وجود دارد.

هوش مصنوعی: باد صبا در چمن زیبایی‌های تو را توصیف کرد و به گلستان آمد، به خاطر شرم گل‌های لاله که از آب سیراب شدند.

هوش مصنوعی: قیمت جواهرات در بازار زیبایی، نسبت به زیبایی لبهای تو، همچون دانه‌ای در آب لطیف و خوشبو به نظر می‌رسد.

هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که زیبایی و نشانه‌های وجود تو به قدری واضح و روشن است که نمی‌توان آن را به زلف‌های مشکین تو که در سرزمین خیالی ختا وجود دارد، نسبت داد. در واقع، زیبایی تو آنقدر خاص و بی‌نظیر است که نمی‌توان آن را با چیزی اشتباه گرفت.

هوش مصنوعی: اگر بخواهم تو را ببینم و از دوری‌ات رنج بکشم، اشک و غم من قابل قبول است؛ چرا که وقتی آتش در حال کباب کردن است، خون نمی‌چکد.

هوش مصنوعی: از شدت غم تو، به کمالی دست یافته‌ام که انگار خود کمال هم با آتش جدایی‌ات در عذاب است. روز و شب در عذابی سخت به سر می‌برم.