شمارهٔ ۵۶۵

هوش مصنوعی: وقتی به چشمان تو نگاه می‌کنم، دیگر هیچ چیز جز شور و آشفتگی وجود ندارد و در آن اشاره‌های کوچک و ناز تو، هیچ چیزی جز فتنه و جاذبه نمی‌بینم.

هوش مصنوعی: می‌گویی اگر با من ستمی کنی، من هرگز آن ستم را فراموش نمی‌کنم، حتی اگر دوباره فرصتی برای بازگشت نداشته باشم.

هوش مصنوعی: هر کس که باعث alleviating غم و درد من می‌شود، به او بگو تا با من رابطه‌ای نداشته باشد.

هوش مصنوعی: اگر در خانه‌ای باشی که جان و سر و ثروت تو در آنجا باشد، اما در آن خانه در باز نباشد، به چه کار می‌آید؟

هوش مصنوعی: من با کسی که دل‌خوشی ندارد، از غم جدایی صحبت نمی‌کنم، چون گفتن این راز به او بی‌فایده است.

هوش مصنوعی: از این خاک نمی‌توانم دل به پرواز مرغان حرم ببندم؛ چرا که آنها در شرایطی هستند که نمی‌توانند پرواز کنند.

هوش مصنوعی: کمال از دره او به اندازه‌ای دور است که صد خانه را هم می‌تواند خراب کند. اما عاشق واقعی بهتر است از این خانه فاصله بگیرد.