شمارهٔ ۴۶۷

هوش مصنوعی: عشق همه چیز را مانند آتش می‌سوزاند و جدایی بین گذشته و آینده را محو می‌کند، اما حقیقت اصلی را آشکار می‌سازد و به کشف عمیق‌تری از واقعیت‌ها می‌انجامد.

هوش مصنوعی: قطره‌ای به دریا رسید و ابر از میان آن ناپدید شد.

هوش مصنوعی: با وزش نفحات الهی، همه‌چیز به تحولی عمیق دچار شد؛ همان‌طور که وقتی آتش و بخور در یک مجمر ترکیب می‌شوند، اثراتی شگفت‌انگیز به وجود می‌آورد.

هوش مصنوعی: در پشت آئینه چه چیز نهفته است؟ چه کسی این سخن را گفته که آئینه آنچه را که به طوطی نشان داد، در خود نداشت؟

هوش مصنوعی: هر کسی که در برابر مرگ و نابودی وجود خود را تسلیم کند و آثار دنیوی را رها کند، به راز و رمزهای الهی دست می‌یابد و صدای حق را می‌شنود.

هوش مصنوعی: به لحظه‌های پایانی توجه کن و از زندگی جاودانه لذت ببر. نیازی به توضیح ندارد، زیرا وجود از عدم به وجود آمده است.

هوش مصنوعی: لباسی به من بده که جان را بگیرد و از طرف خودت روی خودت را نپیچان، زیرا از میان عاشقانی که چیزی ندارند، تنها ضرر به وجود می‌آید.

هوش مصنوعی: چهره دوگانه‌ای که داشت از بین رفت و دیگر اثری از آن در میان تار و پود نبود.

هوش مصنوعی: مردم از کمبودها و مشکلات زندگی خود بی‌خبرند و به خوبی‌ها و کمالات توجهی ندارند، زیرا فردی که در سکوت و بی‌سر و صدا به سعادت نائل می‌شود، توجه همه را جلب می‌کند.