شمارهٔ ۱۰

هوش مصنوعی: ای غم تو دوست صمیمی همه بی‌نوایی‌ها هستی و من از زمانی دور با تو آشنا هستم.

هوش مصنوعی: از نور چشمانت در شب تاریک، روشنی و گرما به زندگی من می‌بخشد.

هوش مصنوعی: گفت که من از مسیر تو فرار می‌کنم، اما تا کی می‌توانم این فرار را ادامه دهم؟

هوش مصنوعی: سگ تو به من نشان داد که رقیب تو چه کسی است و این هم ناشی از خودنمایی‌هاست.

هوش مصنوعی: ما فقیران هستیم و به دنبال نوشیدنی و خوشی از لب‌های تو هستیم، مانند گدایانی که برای نیازهای خود التماس می‌کنند.

هوش مصنوعی: نه من از سمرقند هستم و نه زاهدی که به پارسایی و خنکای زندگی بپردازد.

هوش مصنوعی: به خودت بیندیش و از غم و دغدغه‌ها رهایی یاب، با قلبی پاک و خالص، به شادی و روشنی دست یاب.