رباعی شمارهٔ ۷۲

تا راه قلندری و درویشی نپیمایی، نمی‌شود (به آن نمی‌رسی) و تا از جان نگذری و رخساره‌ات را با خون دل پاک نکنی، نمی‌شود.

چرا طمع بی‌خود می‌ورزی؟ تا همچون عاشقان دلسوخته، کاملا دست از خود نشویی، نمی‌شود. (آزاد در اینجا قید است یعنی کاملا و تماما)