رباعی شمارهٔ ۴۰

شاخه ی زندگی از ریشهٔ بخت و اقبال تو رشد کرده است؛ و عمر، مانند لباسی محکم بر تن تو است.

بدن تو مانند خیمه ای است که میخ های سستی دارد و نمیتوان به ستون آن تکیه کرد — وابسته به زندگی نباش که استحکام لازم را ندارد و ممکن است به زودی از بین برود.