رباعی شمارهٔ ۱۵۷

آن‌قدر از عمرت را که برای خوراک و لباس، صرف کسب مال و مایه می‌کنی معذور هستی و بر تو نمی‌توان خُرده گرفت؛

اما اگر بیش از این، عمر و وقتت را صرف کسب مال کنی‌، بی‌ارزش است و مفت نمی‌ارزد.