رباعی شمارهٔ ۱۳۲

من نمی‌توانم بدون نوشیدن شراب خالص زندگی کنم و همچنین تحمل زندگی دنیا که همانند باری برای من طاقت فرسا است ، بدون می و شراب برای من مقدور نخواهد بود .

: من تحت تأثیر لحظه‌ای هستم که ساقی می‌گوید یک لیوان دیگر بگیر و من توانایی و ظرفیت یک جام دیگر را آن را نداشته باشم. یعنی دیگه پر پرم ، ظرفیت و جایی برای یک جام دیگر نیست