رباعی شمارهٔ ۱۳۰

ما هستیم که اصل و منبع شادی و معدن غم هستیم، ما هستیم که بنیاد عدالت و نهاد ستم هستیم. (کان‌: معدن)

پایین و بالا هستیم، نقص و کمال هستیم؛ مانند آینه زنگ‌خورده‌، نادان و نابینا هستیم و مثل جام جمشید‌، دانا و بینا هستیم‌. (در گذشته آینه‌ها را از فلز می‌ساخته‌اند در اینجا نادانی و جهل آدمی به آینه‌ای زنگ‌خورده تشبیه شده است)