رباعی شمارهٔ ۱۳

ای دل، چون زمانه و چرخ فلک تو را غمگین می‌سازد، روح پاکت از تنت جدا می‌شود و تو آشفته می‌شوی [و غم روزگار تو را از پای در می‌آورد]

[بنابراین] بر روی سبزه بنشین و از زندگی لذت ببر، قبل از آنکه سبزه از خاک [گور] تو بروید.