رباعی شمارهٔ ۱۱۶

خیام اگر از مِی مست می‌باشی و با معشوقی نشستی، خوش باش و خوش بگذران.

زیرا در نهایت تمام ما از بین خواهیم رفت، پس انگار که در این دنیا وجود نداری، پس هنگامی که هستی جوری استفاده کن که خوش باشی.