شمارهٔ ۷۷

هوش مصنوعی: جانم که دل از درونش غم و اندوهی گرفت، بسوز دل خسته را که چگونه این غم او را دربر گرفته است.

هوش مصنوعی: چشمی که برای شنیدن آواز تو اشک می‌ریخت، اکنون به دور از تو چگونه خود را در اندوه رنج می‌کشد.