شمارهٔ ۲۸۷

هوش مصنوعی: من به سراغت می‌آیم و تو در را به رویم می‌بندی، در حالی که من برای دل‌تنگی‌ام اشک می‌ریزم و تو به گریه‌های من می‌خندی.

هوش مصنوعی: وقتی که مرا به سمت خود کشاندی و به دور خود پیچاندی، درست مانند کمان و تیر شدی.