شمارهٔ ۲۲۷

خواجوی کرمانی » دیوان اشعار » صنایع الکمال » سفریات » رباعیات » شمارهٔ ۲۲۷

گفتم که دمم چند دهی گفت چه دم

گفتم که غمم نمی خوری گفت چه غم

گفتم که نظر درچه کنم گفت کتاب

گفتم که سخن با که کنم گفت قلم

شمارهٔ ۲۲۶: خفّاش نیم کز آفتاب اندیشم شمارهٔ ۲۲۸: گفتم که دمم چند دهی گفت چه دم

اطلاعات

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

قالب شعری:رباعی

منبع اولیه: ویکی‌درج

تعداد ابیات: 2

* با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.

برگردان به زبان ساده

گفتم که دمم چند دهی گفت چه دم

گفتم که غمم نمی خوری گفت چه غم

هوش مصنوعی: در اینجا فردی با کسی صحبت می‌کند و از او می‌پرسد که چند دم (زنده‌گی یا زمان) به او خواهد داد. شخص مقابل پاسخ می‌دهد که دم چه اهمیتی دارد. او سپس ادامه می‌دهد که نمی‌داند چرا غم او را نمی‌خورد، و در پاسخ به این سوال می‌پرسم که اصلاً چه غمی وجود دارد. در واقع، گفتگو نشان‌دهنده‌ی نوعی بی‌تفاوتی یا عدم درک از یکدیگر است.

گفتم که نظر درچه کنم گفت کتاب

گفتم که سخن با که کنم گفت قلم