شمارهٔ ۲۵۳

هوش مصنوعی: زمانی که جان را نمی‌شناسی، چگونه می‌توانی معنای آن را بفهمی؟ و زمانی که آن گوهر را ندیده‌ای، چطور می‌توانی ارزش آن را درک کنی؟

هوش مصنوعی: هر کس که قادر به درک ارزش گوهر باشد، ارزش آن را می‌فهمد. اما اگر کسی گوهر را ندیده باشد، چطور می‌تواند اهمیت آن را درک کند؟

هوش مصنوعی: تا زمانی که شور و اشتیاق در دل تو نباشد، لذت‌های شیرین زندگی را نخواهی چشید. همچنین، بدون تجربه درد و رنج، ارزش و اهمیت درمان و التیام را نخواهی فهمید.

هوش مصنوعی: اگر تو در میدان نبرد قرار نداری، چطور می‌توانی قضاوت کنی؟ وقتی که هرگز چهره‌ی واقعی مردان شجاع را ندیده‌ای، چگونه می‌توانی بفهمی مرد میدان چه کسی است؟

هوش مصنوعی: اگر کسی به خدمت دربان نپردازد، چگونه می‌تواند به مقام و مرتبه سلطنت دست یابد؟ او حتی از زیبایی‌های قوس طاق و عرش آسمان بی‌خبر است. چگونه می‌تواند چیزی را درک کند که هرگز ندیده است؟

هوش مصنوعی: وقتی که تو در زندگی خود سردرگم نبودی، چرا باید ادعا کنی که می‌دانی از چه درد و رنجی صحبت می‌کنم؟ تو که در میدان زندگی حضور نداشتی، پس چگونه می‌توانی حال و روز من را درک کنی؟

هوش مصنوعی: اگر نتوانی مانند پروانه به شمع عشق بورزی، روشنی آن را چگونه خواهی دید؟ و اگر در مورد پیمانه و نوشیدن چیزی نمی‌دانی، چگونه می‌توانی در مورد عهد و پیمان صحبت کنی؟

هوش مصنوعی: صبر ایوب هیچ‌گاه درد را درمان نکرد، پس چه انتظاری داری از یعقوب که غم و اندوهش را از کسی که در حال غصه و غم است، پنهان کند؟ تو چه می‌دانی؟

هوش مصنوعی: اگر تو معجزات عیسی را ندیدی، پس چرا از خواجو سخن می‌گویی؟ و اگر نشانه‌های قدرت ید بیضا را ندیدی، چگونه می‌توانی از پسر عمران چیزی بدانید؟