شمارهٔ ۱۵۰

هوش مصنوعی: من تابع و بنده محمود هستم و در دنیا، ایاز به عنوان خدمتکار وی شناخته می‌شود. کار افرادی که به دین و مذهب پایبند هستند، برقراری نماز است، اما نماز من تنها یک نیاز و خواسته شخصی است.

هوش مصنوعی: برای نمازت روح و جانت را آماده کن و در پی کسی بگرد که قامتش مانند سرو است و در این حال در نماز ایستاده است.

هوش مصنوعی: اگر از دست ساقی (مهماندار) جامی نوشیده‌ای، بدان که می پرستی (شراب‌نوشی) را باید واقعی و وجودی بدانید و هستی (وجود) را تنها چیزی مجازی و غیرواقعی تصور کن.

هوش مصنوعی: زمانی که حاجیان به سوی حجاز رهسپار می‌شوند، ای نوازنده، نغمه‌ای بنواز که عشق را به تصویر بکشد و آن مسیر را زنده کند.

هوش مصنوعی: هر گروهی معتقد به یک مذهب خاص هستند و تنها عشق به انسان‌های نیکو می‌تواند ما را به یک دیگر نزدیک کند و از دیگر مذاهب جدا کند.

هوش مصنوعی: در حضور رامین، هیچ گلی نمی‌تواند باشد، مانند اینکه در حضور سلطان، هیچ کس به جز ایاز، محمود نیست.

هوش مصنوعی: ما در آتش عشق می‌سوزیم، ای نوازنده، چنگ را به آواز درآور و امشب لحظاتی را با ما بگذران.

هوش مصنوعی: بلبل دلسوز به خاطر ناله‌های ما در حال ناله و غمگینی است و شمعی که در میهمانی می‌افروزد، از عشق و درد ما در حال ذوب شدن است.

هوش مصنوعی: ای کاش در محفل عارفان و روحانیون، لحظاتی به خوشی و لذت بگذرانیم، جایی که نوازندگان با عود نغمه‌های دل‌نواز می‌نوازند و هنرمندان با نواختن پرده‌های موسیقی، دل‌ها را شاد می‌کنند.

هوش مصنوعی: به او گفتم برگرد که هر شب چشمانم به انتظار تو باز است. او در پاسخ گفت که پرنده وصالم نمی‌تواند با این چشمان باز صید شود.

هوش مصنوعی: سؤالی از معشوقه‌ام کردم که چرا موهایش در هم رفته و آشفته است. او پاسخ داد که این داستان به بلای عشق و دیوانگی مربوط می‌شود و خیلی طولانی است.