شمارهٔ ۶۳

هوش مصنوعی: ما را در شب از آفتاب پناه داده‌اند و سرما مانند پیراهنی از گل‌های تازه، روی ما را پوشانده است.

هوش مصنوعی: در کنار گلزار، نسیم ملایمی که می‌وزد، گل‌های سنبل را که پر از رطوبت هستند به حالت‌هایی زیبا و دلنشین می‌پیچاند.

هوش مصنوعی: چهارچوب‌های پیچیده موها، مانند حلقه‌هایی که بر سر چهره زیبا می‌پیچند، به طور متوالی در روح من گره خورده‌اند و مانند طنابی بر جانم تأثیر گذاشته‌اند.

هوش مصنوعی: مرغ دلم مانند کبوتر در کنار دانه‌ای که در دام قرار دارد، گرفتار شده است و این اسیر شدن به خاطر جمال ناب و خوشبویی است که او را به خود جلب کرده است.

هوش مصنوعی: دو هندوی تیره‌دل مانند دزدان، به دام افتاده و به زیر آفتاب کشیده شده‌اند.

هوش مصنوعی: من که به خاطر زیبایی او مثل زلف او در میان عاشقان قرار گرفته‌ام، حالا نمی‌دانم چرا من را دور کرده و از خود رنجیده است.

هوش مصنوعی: مردم، اگر چشم من از نگاه تو دور شود، بعید نیست که مثل کسی که برای نجات خود سپری روی آب می‌اندازد، به خونریزی دچار شوم.

هوش مصنوعی: ای ساقی مستی که عقل می‌پرستان را می‌برد، گویی تو دارویی را در شراب ریخته‌ای که همه را بی‌هوش می‌کند.

هوش مصنوعی: در مسیر عشق او، خواجو با اشک و غم دل مانند دریا شده و به خاطر عشقش، خود را به سختی انداخته است.