شمارهٔ ۵۹

هوش مصنوعی: ای محبوب، تو مانند خورشید درخشان هستی و من تنها یک ذره از نور تو را می بینم. اهل عشق به تو توجه می کنند و خم ابروی تو برای آنها مانند قبله است که به آن می‌گروند و در برابرش عبادت می‌کنند.

هوش مصنوعی: تا اینکه هندی با خط زیبایش بر سرزمین نیمروز، که پادشاه هفت اقلیم آسمان است، حمله کرد. من نیز بنده و غلام این هندی هستم.

هوش مصنوعی: شجاعی که به مانند خورشید در بلندایی از پیروزی نشسته، بارها و بارها در برابر سگ‌های کوی تو به زمین افتاده است.

هوش مصنوعی: گفتم که ذره‌ای از محبتت را از من دور نکن، چون خورشید خاور در سایه‌ی موهای توست.

هوش مصنوعی: اگر بویی از مشک ختن به مشام می‌رسد و چین‌های زلف تو به حرکت در می‌آید، پس این زلف را بگشا که در هر یک از لایه‌های آن، زیبایی و جذابیتی نهفته است.

هوش مصنوعی: هر بار که زلف تو در آتش قرار می‌گیرد، جان ما به خاطر چشم‌های جادویی و فریبنده‌ات در سختی است.

هوش مصنوعی: در حالتی از در هم برهمی و آشفتگی قرار دارم، اما خوشبختم که آن زلف زیبا و جذاب تو به زانویم افتاده است.

هوش مصنوعی: دوست من، جز بند قبا چیز دیگری میان ما نیست، به همین دلیل او همیشه بر پهلوی تو تکیه می‌کند.

هوش مصنوعی: این نسیم خوشبو بوی بهشت را می‌دهد یا مثل عطر کردن موهای مشکی توست.

هوش مصنوعی: اگر هر لحظه تمایل و دل تو به طرفی دیگر باشد، هر کجا که تو بخواهی، او هم به سمت تو تمایل خواهد داشت.