شمارهٔ ۳۲۱

هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که من تو را در اختیار گرفتم تا بتوانم کنترل یک اسب تندرو را به دست بگیرم، اما حالا نمی‌دانم به کجا بروم چون اسب دیگر برای من قابل اعتماد نیست و نمی‌تواند در مسابقه شرکت کند.

هوش مصنوعی: تو مانند یک شاهباز هستی و من می‌دانم که هیچ‌کس نمی‌تواند در جایگاه تو ادعای بازی کند.

هوش مصنوعی: من در شب‌های تاریک، ساعت‌های زیادی را برای تو سپری کرده‌ام و اکنون روزی به یاد می‌آورم که به اندازه‌ی طول زلف سیاه تو، هرگز شب را ندیده‌ام.

هوش مصنوعی: لازم است که من مانند شمع پیش تو بسوزم و گرم شوم، همان‌طور که شمع می‌سوزد. اگر تو هم مانند بوی خوش عود، باعث شادی من شوی، من هم شاد و آرام می‌شوم.

هوش مصنوعی: من از ضربه‌های تو خوشحال و سرمست می‌شوم، اما تو می‌دانی که اگر به من آسیب بزنی، حاکمیتی درکار است و اگر به من محبت کنی، نتیجه‌اش چیست.

هوش مصنوعی: به دوستی که مانند دل من خالص و درستکار نیست، نمی‌توانم با اشتیاقی واقعی نزدیک شوم. چون همچون آتش سوزان، خود را در معرض آسیب قرار می‌دهم و مانند فلزی که در آتش ذوب می‌شود، نابود خواهم شد.

هوش مصنوعی: از من بگذر و مرا بشوی، زیرا من مانند کسی هستم که بر اثر تیغ تو کشته شده‌ام. می‌خواهم در راه عشق تو قربانی شوم و به نوعی قهرمان باشم.

هوش مصنوعی: وقتی روشن است که نور جاودانگی هیچ ثباتی ندارد، به خود نبال و از نیاز من که شکسته است مغرور نباش.

هوش مصنوعی: اگر جانم فدای تو شود، خواجو؛ اگر هم به خاطر تو کشته شوم، بهتر است که خودم دست به کشتن کسی نزنم.