شمارهٔ ۲۶۱

هوش مصنوعی: اگر مرا بکشند یا اگر مرا بکشند، من با کمال افتخار گردنم را آماده کردم چون به آنها وابسته‌ام.

هوش مصنوعی: گفتم از دست او آزاد می‌شوم، اما مثل آهو که در دام افتاده، نتوانستم خود را رها کنم.

هوش مصنوعی: وقتی که شانس و بخت خوب به سراغم بیاید، مثل سرو بلند و زیبا در دل و جانم حاکم می‌شود.

هوش مصنوعی: بر چشمانم که از اشک پر هستند مانند ابر گریه می‌کنم و بر گردونه‌ی زمان همچون برق می‌خندم.

هوش مصنوعی: من به نصایح و توصیه‌های لبیبان چه فایده‌ای می‌توانم ببخشم، زیرا از پندهایشان سودی عائد من نمی‌شود.

هوش مصنوعی: اگر بدی‌های تو را بپسندم، کار سختی نیست، اما من هیچگاه از دشمنی که با من دارد، چیزی را نخواهم پسندید.

هوش مصنوعی: اگر با خون خودم را برسانی، از زخم تیغ تو به من آسیبی نمی‌رسد.

هوش مصنوعی: من مانند تو برای جذب توجه و فریب دادن دیگران صورتک نمی‌زنم، چون به خودم افتخار می‌کنم و نمی‌خواهم شبیه یک الگو یا شکل خاص باشم.

هوش مصنوعی: تو گفتی که خواجو در درد می‌میرد، اما من که دردمند هستم، چه درمانی برای من وجود دارد؟