شمارهٔ ۱۵۰

هوش مصنوعی: در پایان، از درد و رنج شب‌های من یادی کنید، چون شمعی که در جمع حاضر است، به یاد من باشید.

هوش مصنوعی: در صبح زود وقتی که با دوستانتان در کنار گل‌ها نوشیدنی می‌نوشید، یادتان باشد که بلبل‌ها را که بر بالای درخت نارون نشسته‌اند، به یاد بیاورید.

هوش مصنوعی: در چمن، وقتی که موسیقی‌دان از عشق‌ورزان نوازندگی می‌کند، شما به یاد نغمه‌ی پرنده‌های چمن باشید.

هوش مصنوعی: به زیبایی و لطافت سنبل اشاره شده که در اثر وزش نسیم صبحگاهی، به هم می‌ریزد و زیبایی زلف‌های فردی که به او خیانت کرده را به یاد می‌آورد.

هوش مصنوعی: ابرهای بهاری مانند مروارید باران می‌بارند. در چمن، به خاطر اشک‌های من، مرواریدهایی شبیه مرواریدهای بهشتی شکل می‌گیرند.

هوش مصنوعی: اگر یوسف مصری از زندانیان بپرسد که آیا خبری از غم یعقوب هست، به یادش بیاورید که یعقوب در خانه غم و اندوه برای فرزندش منتظر است.

هوش مصنوعی: اگر روزی روزگاری پیش بیاید که فردی بی‌توجه عبور کند، یاد ناله و درد دل اویس را در قرن‌های بعد فراموش نکنید.

هوش مصنوعی: هر لحظه که دوستانتان را می‌بینید و از بودنشان لذت می‌برید، یاد من و غم جدایی همیشگی‌ام را فراموش نکنید.

هوش مصنوعی: وقتی طوطی شیرینی‌خور شروع به سخن گفتن می‌کند، ممکن است یادآور خواجوی شیرین‌زبان شود.