شمارهٔ ۵۳

هوش مصنوعی: چقدر زیبایی ماه در شب غم‌انگیز تاثیرگذار است، که دل شکسته ما را بیشتر دچار نگرانی و اضطراب می‌کند.

هوش مصنوعی: چشم ما به دیدن تو بسیار مشتاق است و دنیا بر ما می‌گذرد، چرا که تو ما را در این رنج و عذاب قرار داده‌ای.

هوش مصنوعی: دل من از شدت عشق و آتش آن، به شدت داغ و آتشین شده و این احساس مرا به مرز نابودی کشانده است. این عشق به قدری عمیق است که آب و خون را در دل من به هم می‌زند و آتش می‌افروزد.

هوش مصنوعی: چشم من چه چیزی را دید که ناگهان هدفم قرار گرفت و اینگونه آسمان بر روی آب ریخت؟

هوش مصنوعی: اگر دل من به جمع عاشقان بپیوندد، چه عجیب است وقتی که موهای تو در حلقه جان من مانند طناب افتاده است.

هوش مصنوعی: بیایید که ای ساقی، چشمم برای یادآوری لب سرخ تو، اشک‌هایم را در جامی پر از شراب مانند آب ریخته است.

هوش مصنوعی: به عروس زیبا و دلربا نگاه کن که نور صبح با چهره‌اش درخشش و حرارت را در آفتاب پراکنده کرده است.

هوش مصنوعی: نغمه‌ی موسیقی‌دان از میان ابرها گذشت و صدای ما در دل کسی که با رباب می‌ناله، طنین انداز شد.

هوش مصنوعی: وقتی زهره چهره‌ی زرد و اشک‌ها را دید، خواجو گفت که عشق با خوشی در جام طلا شراب خالص ریخته است.