شمارهٔ ۲۹۶

هوش مصنوعی: ای زمین خانه سعدی، ای درخشان‌ترین ستاره، دور بزن در اطراف این خانه سلیم، ای سکونتگاه بیابانیان.

هوش مصنوعی: دلسوزی و غم من را دست کم نگیر زمانی که آهی از دل کشیده‌ام، و به تأمل در آتش ناشی از درد و غم من بپرداز که چگونه چون دود در فضا پراکنده می‌شود.

ترجمه: آتش غم، در سینه‌ام، باهیجان شعله می‌کشد؛ و اشک‌هایم از شدت عشق سوزان، از چشمانم، مانند رودی ریزانند. ( ماه در ترکیب ماه الغرام، به معنای آب است که برای سهولت در ترجمه و سادگی فهم مخاطب، به اشک برگردانده شده است.) 

هوش مصنوعی: هیچ کس نباید به خاطر درد جدایی و تنهایی، به رندی و بداقبالی دچار شود.

شما همانند راز در دل، در قفسه سینه‌ام قرار گرفته‌ای؛ و همانند نور در سیاهی تاریکی، در چشمم نشسته‌ای(مقلة یعنی سپیدی چشم که مجازا چشم مفهوم و ترجمه می‌شود)

هوش مصنوعی: اگرچه برای رسیدن به عشق باید هدایت داشت، اما تنها چیزی که سالکان را در این مسیر راهنمایی می‌کند، خود عشق است.

ای که مشتاق فراق از منی! ای که می‌خواهی در هجر خود مرا نگه داری! صبرم تمام شده؛ ای که به دیدار دیگران می‌روی- و به دیدار ما نمی‌آیی- از دل غایب نمی‌شوی و یادت در دل باقی است

هوش مصنوعی: خواجو، در عشق، راهی دشوار و تنگ دارد و باید توجه کند که در جستجوی صلاح و نیکی است، اما در این مسیر ممکن است به فساد و مشکلاتی برخورد کند.